De Koop

De Koop

Ik zal de koop nooit vergeten, het was bij de Mc Donalds dat Jelle en ik aan het eten waren en had Jelle mij ervan overtuigd dat dit echt een koopje was. Inmiddels liep ik ook warm voor Elsje en zag ik het allemaal wel zitten. Binnen drie uur tijd ging ik van ‘Ik vind het maar niks’ tot ‘Zullen we Job nu al bellen dat we het doen?’

Uiteindelijk wilden we niet te hebberig over komen en besloten we de volgende dag de onderhandelingen te starten. Ik ben dan niet zo goed in het onderhandelen zelf maar kan wel goed de instructies geven. Dus heeft Jelle Job gebeld en hij op z’n beurt weer Henk, de onderhandelingen waren in gang gezet.

Donderdagmiddag, ik kwam op mijn werk aan en was net omgekleed toen Jelle belde. ‘Gefeliciteerd’ klonk er aan de andere kant van de lijn en ik wist niet wat ik hoorde. De koop was rond. Hoe kon dit zo snel gegaan zijn? Hoe kon het dat ons bod zo snel geaccepteerd was? De eigenaar van Elsje, Henk, had van Job te horen gekregen wat voor stel wij waren, dat wij echt met liefde zochten naar een mooi schip en wat onze ambities en dromen waren. Henk heeft gedacht dat wij een goede plek zullen zijn voor Elsje en dat zij voortaan aan ons toebehoort.

Foto 18-03-15 12 24 52

18 maart 2015, de bootoverdracht! Erg spannend allemaal. We ontmoette Henk en zijn partner en hun dochter was ook mee. Het was een hele leuke ontmoeting met hele leuke mensen. Henk, die altijd met veel liefde voor zijn boot gezorgd heeft, had nog wat voor ons. We liepen samen richting zijn auto die werkelijk waar tot de nok toe vol was gevuld en dat was nog niet alles, bleek later zo te zijn. Een berg aan zeilen, een oud chemisch toilet, potten verf, drie mappen vol gegevens met oude tekeningen echt waar je kunt het je zo gek niet bedenken of het zat er nog bij.

We hebben drie uur lang een rondleiding gekregen op de boot die we samen hebben uitgepakt, het was een cadeautje. Zo veel informatie, zo veel kleine dingetje. Er kwam onwijs veel op ons af en moesten het allemaal laten bezinken.

Ik heb ook erg gelachen om Roos, de dochter, die nee knikte toen haar vader zei ‘Hier alle verfpotjes voor de tekening die jullie natuurlijk mooi zullen bijhouden’ en later tegen haar moeder zei ‘Mam het is nu haar boot, ze mag zelf weten of ze springt’

Foto 18-03-15 20 54 29

Het was in de namiddag dat we pas afscheid namen van het drietal en gaven te kennen dat ze altijd welkom zullen zijn op Elsje en we ze graag nog eens meenemen op een dagtocht. Na het afscheid was het voor mij en Jelle tijd om alles te laten bezinken, even te genieten van dit moment en nu de koop rond is, was het tijd om op te gaan maken wat we allemaal wilde gaan doen voor we haar te water zouden laten.

Dankbaar zijn wij dat we nu trotse eigenaar mogen zijn van Elsje. Onze eerste ontmoeting met Elsje en onze eerste kennismaking met Henk en zijn gezin zullen we nooit vergeten.

Ben je nieuwsgierig naar hoe wij Elsje hebben gevonden? Lees dan mijn blog over De Ontmoeting!